κάναμε την αγρυπνία των Χριστουγέννων και το πρωί κοιμηθήκαμε για να ξεκουραστούμε λίγο. Εγώ κι ένας άλλος φίλος μου, που είναι τώρα και αυτός ιερομόναχος, όταν ξυπνήσαμε αποφασίσαμε να πάμε να περπατήσουμε σε μια περιοχή που ονομαζόταν Αγιονέρι, όπου υπήρχαν πολλά πλατάνια και ένα ποτάμι που έτρεχε. Καθώς περπατούσαμε ακούσαμε κάποιον να ψάλλει πολύ γλυκά 'Χριστός γεννάται δοξάσατε· Χριστός εξ ουρανών απαντήσατε'. Ποιος ήταν; Ήταν αυτός ο άνθρωπος του Θεού, ο Γέρων Ιάκωβος, ο οποίος είχε σηκωθεί το πρωί πριν από εμάς, πήγε και γονάτισε μέσα στην κουφάλα ενός πλατάνου και προσευχόταν με τα χέρια υψωμένα, άδοντας και ψάλλοντας το Απολυτίκιο της εορτής των Χριστουγέννων. Και το θαυμαστό πιο ήταν; Πάνω από τα πλατάνια, όλα τα πουλιά του δάσους μαζεύτηκαν και πετούσαν πάνω από τον άνθρωπο αυτόν. Δεν υπήρχε πουθενά αλλού πουλί. Όλα τα πουλιά του δάσους, μαζεύτηκαν επάνω στα πλατάνια. Τόσα πολλά πουλιά που νόμιζες πως τα πλατάνια είχαν φύλλα, καθότι αυτά ως φυλλοβόλα την εποχή εκείνη είχαν ρίξει όλα τους τα φύλλα κάτω στη γη.
Όταν μας είδε ο Γέροντας σταμάτησε την ψαλμωδία και η δική μας παρουσία έδιωξε τα πουλιά. Σηκώθηκε ο άνθρωπος του Θεού και λέει: 'Να καλά μου παιδιά! Ήταν τόση η χαρά μου από τη Γέννηση του Χριστού, που δεν άντεχα να την έχω μόνος μου και είπα, δεν πηγαίνεις χαζέ Ιάκωβε μέσα στο δάσος να ψέλνεις Χριστός γεννάτε δοξάσατε'; Κι όπως έψελνα, ήρθαν όλα αυτά τα πουλιά και 'έψελναν' και αυτά μαζί''.
(* Απόσπασμα από ομιλία του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου, όπως αυτή φιλοξενείται στον δικτυακό τόπο της Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου - www.immorfou.org.cy )
Πολύ σπουδαία ιστορία....ευχαριστώ που την ανέβασες...τα πετεινά του ουρανού γνωρίζουν πάντα καλύτερα και σέβονται πιο πολύ....
ΑπάντησηΔιαγραφή