Πικρές αλήθειες για την οικονομική κατάσταση και στη Γαλλία ...

Του Ζακ Αταλί (πηγή, www.ppol.gr/cm/index.php?Datain=7340 ) :

''Το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί στη Γαλλία σήμερα είναι ακριβώς να βρεθεί στις απαρχές μιας μακράς προεκλογικής περιόδου για προεδρικές εκλογές και να έχει έναν επανεκλέξιμο πρόεδρο. Τη στιγμή που το κράτος οφείλει να λάβει εξαιρετικά σοβαρές αποφάσεις, οι πολιτικές ελίτ μας θα αλληλοσπαράσσονται επί έξι μήνες, για προγραμματικές θέσεις που θα ξεπερνιούνται καθημερινά από μια κατάσταση που εξελίσσεται με δραματική ταχύτητα.

Το γαλλικό σύνταγμα αναθέτει μολοταύτα -αυτό είναι δεδομένο- όλες τις εξουσίες στον πρόεδρο της δημοκρατίας ως την τελευταία μέρα της θητείας του. Αλλά τι εξουσίες μπορεί να ασκήσει αν η χώρα είναι κατεστραμμένη κι έχει βγει στη ζητιανιά; Ή αν οι παρεμβάσεις του λογοκρίνονται από την απειλή των οίκων αξιολόγησης;

Οπότε το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε είναι μια αδύναμη κυβέρνηση στη διάρκεια του επομένου εξαμήνου, όπου εμφιλοχωρούν όλοι οι κίνδυνοι. Αν δε βρισκόμασταν στις παραμονές μιας σημαντικότατης εκλογικής αναμέτρησης, ίσως θα ήταν σκόπιμο να εξετάζαμε μια διαταγή παύσεως των κομματικών αντιπαραθέσεων, να αναγνωρίζαμε πως όλοι γνωρίζουμε την πραγματικότητα και να αναζητούσαμε από κοινού τις ενδεδειγμένες λύσεις.

Αλλά αυτό δε γίνεται: την προεκλογική περίοδο, οι πάντες επικρίνουν τους πάντες, κανείς δεν εκστομίζει την αλήθειά του και οι φορείς κακών ειδήσεων θεωρούνται είτε ένοχοι για όσα αναγγέλλουν, είτε κακοί πατριώτες, που ανακοινώνουν ανυπόφορες αλήθειες.

Έτσι π.χ. στην αντιπαράθεση σχετικά με την πιστοληπτική ικανότητα της Γαλλίας, η αλήθεια είναι πως ναι, είναι αναντίρρητο πως η Γαλλία έχει εκ των πραγμάτων ήδη απολέσει τη βαθμολογία ΑΑΑ. Αν οι οίκοι αξιολόγησης δεν το δημοσιοποιούν ακόμα αυτό, είναι δίχως άλλο διότι δειλιάζουν να το κάνουν, φοβούμενες προς το παρόν να παρέμβουν στην προεκλογική εκστρατεία. Αλλά με τον τρόπο αυτό προσφέρουν, για άλλη μια φορά, κακές υπηρεσίες στη χώρα, που έχει ανάγκη από ένα ηλεκτροσόκ προκειμένου να αρχίσει να αντιδρά πριν να είναι πολύ αργά. Κακή υπηρεσία στην πατρίδα τους επίσης δεν προσφέρουν όσοι αποκαλύπτουν αυτήν την αλήθεια, ασφαλώς χωρίς να χαίρονται, αλλά όσοι αρνούνται να αντιδράσουν όπως αρμόζει στη θλιβερή αυτή πραγματικότητα και να κάνουν ό,τι είναι δυνατό ώστε να αποκατασταθεί η πιστοληπτική μας αξιοπιστία, με περικοπές των δαπανών, νέους φόρους και αναμφίβολα ρηξικέλευθες προτάσεις για την οικοδόμηση μιας ομοσπονδιακής Ευρώπης που είναι η μόνη θετική διέξοδος από τη σημερινή κρίση.

Δεν ακολουθούμε αυτό το δρόμο. Κι από τώρα ως το Μάιο, θα συμβούν δίχως άλλο πολλά ακόμα, συμπεριλαμβανομένων, αν οι Ευρωπαίοι ηγέτες συνεχίσουν να διαχειρίζονται την κατάσταση όπως σήμερα, του τέλους του ευρώ και της χρεοκοπίας της Γαλλίας. Ας τολμήσουμε να το πούμε: αν συνεχίσουμε όπως σήμερα, οι προεδρικές εκλογές θα κριθούν τον Απρίλιο του 2012 στο δίλημμα «έχοντας πια χρεοκοπήσει, με καταστραμμένες τις τράπεζές μας και με το ευρώ να βαίνει προς εξαφάνιση, συμφέρει τη Γαλλία να ενταχθεί στο ισχυρό ευρώ της Γερμανίας ή το αδύναμο της Ιταλίας;».

Θέλουμε πραγματικά να φθάσουμε ως εκεί; 

Στην πολιτική δεν υπάρχουν μόνο απόψεις· υπάρχουν και γεγονότα. Οι Γάλλοι έχουν ανάγκη από αλήθειες, πολιτική διαπαιδαγώγηση και συνένωση των δυνάμεών τους προκειμένου να αντεπεξέρθουν στην τρομερή αυτή κρίση. Η Γαλλία διαθέτει όλα τα απαιτούμενα μέσα, οικονομικά, δημοσιονομικά και κοινωνικά, για να πετύχει.

Για να στεφθούν οι προσπάθειές μας από επιτυχία, προσπαθούμε να ονειρευτούμε, χωρίς να τα καταφέρνουμε, μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Η μια -ακόμα πιο απίθανη- παραίτηση του προέδρου της δημοκρατίας, προκειμένου να επιταχυνθούν οι πολιτικές διεργασίες. Λέμε επίσης πως το μόνο που μας μένει να κάνουμε είναι να πούμε την αλήθεια όσο πιο απλά είναι δυνατό, λες και δε βρισκόμασταν σε προεκλογική περίοδο, λες κι όλες οι προσπάθειές μας αποσκοπούν στην αναζήτηση της αλήθειας, εκ των ων ουκ άνευ όρο για να είναι χρήσιμες, όπως είναι αναγκαίο, οι παρεμβάσεις μας.

Για να μπορούμε τουλάχιστον να επαναλάβουμε τη φράση που τόσο μυστηριωδώς έγραφε ο Κάρλ Μάρξ (Karl Marx) τους τελευταίους μήνες στη ζωή του, στην κριτική του προγράμματος της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας: "dixit et salvavi animam meam'' (είπον και ελάλησον, και αμαρτίαν ουκ έχω)!''.

ΥΓ:

i. Τα παραπάνω έρχονται εις επίρρωσιν των όσων λέγονται ευρέως πλέον ότι το επόμενο θύμα της κρίσης είναι η Γαλλία.

ii. προσέξτε λίγο το σκίτσο που συνοδεύει το άρθρο του Αταλί

iii.Ο Ζακ Αταλί είναι σύμβουλος επιχειρήσεων - πρώην ειδικός σύμβουλος του Φρανσουά Μιττεράν.