Παραθέτω καταρχήν ένα σύντομο απόσπασμα από το τελευταίο άρθρο (υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο ''ο μαιραίος πρωθυπουργός'' ) του πάντα εύστοχου Κώστα Ιορδανίδη στην Καθημερινή:
''Ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου ανεδείχθη στην παράφρονα μεταβλητή όχι απλώς του ελληνικού, αλλά του διεθνούς συστήματος. Ο «πράος» συνομιλητής του Μαΐου 2010, ο «αντικειμενικός» αξιολογητής της χώρας, όταν την προσομοίαζε με τον «Τιτανικό» που βυθιζόταν από τα χρέη και τη διαφθορά, ο «ευρωπαϊστής», που απεδέχθη δίχως διαπραγμάτευση ένα ερασιτεχνικό, ολέθριο Μνημόνιο, οδηγώντας την Ελλάδα στη χειρότερη ύφεση, αντιμετωπίσθηκε στο εσωτερικό και διεθνώς ως εκτός πάσης πολιτικής λογικής, όταν ανακοίνωσε διενέργεια δημοψηφίσματος, με άγνωστο ερώτημα.
Τα πολιτικά κόμματα επέπεσαν στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια, ζητώντας άμεση παρέμβασή του, ώστε να αποφευχθεί το μοιραίο - με άλλα λόγια η διεξαγωγή δημοψηφίσματος, που θα μπορούσε να είναι καταδικαστική για την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Η γενική αίσθηση είναι ότι ο κ. Παπανδρέου παραβίασε κάθε συμβατική πολιτική λογική, ότι ενεργεί με τρόπο ανεύθυνο και έτσι ακριβώς συμπεριφέρθηκε...''.
Απ' όλα τα παραπάνω εγώ θα εστιάσω σε μία φράση: ''...απεδέχθη δίχως διαπραγμάτευση ένα ερασιτεχνικό, ολέθριο Μνημόνιο...''. Και είναι μία διαπίστωση που πολλοί αρθρογράφοι αποδέχονται σήμερα. Μόνο που τώρα πλέον είναι αργά. Πολύ αργά ... Όλα αυτά θα έπρεπε να είχαν ειπωθεί όταν θα είχαν νόημα, όταν δηλαδή η κυβέρνηση έπαιρνε την απόφαση να καλέσει το ΔΝΤ. Τότε οι όποιες αντιδράσεις θα είχαν κάποιο νόημα. Μόνο που τότε όλο το κυρίαρχο ''σύστημα'' στο εσωτερικό της χώρας (media, ''πνευματικοί άνθρωποι'' κλπ) ποιούσε τη νήσσαν. Και παρουσίαζε την όλη συμφωνία (αυτή που σήμερα χαρακτηρίζουν τραγική) ως έναν αναγκαίο συμβιβασμό που θα διέσωζε τη χώρα και θα εξασφάλιζε παράλληλα την επανεκκίνηση της οικονομίας. Αυτά για να μην ξεχνάμε ότι για την σημερινή τραγωδία της χώρας δεν έχει ευθύνη μόνο η παραπαίουσα κυβέρνηση ...
Να σημειωθεί δε ότι η Ιταλία σήμερα δανείζεται με υψηλότερο επιτόκιο απ' ότι η Ελλάδα όταν άνοιξε τις πόρτες της στο ΔΝΤ ...
''Ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου ανεδείχθη στην παράφρονα μεταβλητή όχι απλώς του ελληνικού, αλλά του διεθνούς συστήματος. Ο «πράος» συνομιλητής του Μαΐου 2010, ο «αντικειμενικός» αξιολογητής της χώρας, όταν την προσομοίαζε με τον «Τιτανικό» που βυθιζόταν από τα χρέη και τη διαφθορά, ο «ευρωπαϊστής», που απεδέχθη δίχως διαπραγμάτευση ένα ερασιτεχνικό, ολέθριο Μνημόνιο, οδηγώντας την Ελλάδα στη χειρότερη ύφεση, αντιμετωπίσθηκε στο εσωτερικό και διεθνώς ως εκτός πάσης πολιτικής λογικής, όταν ανακοίνωσε διενέργεια δημοψηφίσματος, με άγνωστο ερώτημα.
Τα πολιτικά κόμματα επέπεσαν στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια, ζητώντας άμεση παρέμβασή του, ώστε να αποφευχθεί το μοιραίο - με άλλα λόγια η διεξαγωγή δημοψηφίσματος, που θα μπορούσε να είναι καταδικαστική για την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Η γενική αίσθηση είναι ότι ο κ. Παπανδρέου παραβίασε κάθε συμβατική πολιτική λογική, ότι ενεργεί με τρόπο ανεύθυνο και έτσι ακριβώς συμπεριφέρθηκε...''.
Απ' όλα τα παραπάνω εγώ θα εστιάσω σε μία φράση: ''...απεδέχθη δίχως διαπραγμάτευση ένα ερασιτεχνικό, ολέθριο Μνημόνιο...''. Και είναι μία διαπίστωση που πολλοί αρθρογράφοι αποδέχονται σήμερα. Μόνο που τώρα πλέον είναι αργά. Πολύ αργά ... Όλα αυτά θα έπρεπε να είχαν ειπωθεί όταν θα είχαν νόημα, όταν δηλαδή η κυβέρνηση έπαιρνε την απόφαση να καλέσει το ΔΝΤ. Τότε οι όποιες αντιδράσεις θα είχαν κάποιο νόημα. Μόνο που τότε όλο το κυρίαρχο ''σύστημα'' στο εσωτερικό της χώρας (media, ''πνευματικοί άνθρωποι'' κλπ) ποιούσε τη νήσσαν. Και παρουσίαζε την όλη συμφωνία (αυτή που σήμερα χαρακτηρίζουν τραγική) ως έναν αναγκαίο συμβιβασμό που θα διέσωζε τη χώρα και θα εξασφάλιζε παράλληλα την επανεκκίνηση της οικονομίας. Αυτά για να μην ξεχνάμε ότι για την σημερινή τραγωδία της χώρας δεν έχει ευθύνη μόνο η παραπαίουσα κυβέρνηση ...
Να σημειωθεί δε ότι η Ιταλία σήμερα δανείζεται με υψηλότερο επιτόκιο απ' ότι η Ελλάδα όταν άνοιξε τις πόρτες της στο ΔΝΤ ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου