Πικρές αλήθειες

Αναδημοσιέυω το άρθρο του Θανάση Σκόκου από το protagon.gr γιατί θεωρώ ότι οι στιγμές που ζούμε χρίζουν αντιμετώπισης με καθαρό μυαλό και λογική κι όχι συναισθηματικές εξάρσεις. Μπορεί να έχω πολλές (παρα πολλές) αντιρρήσεις για το μνημόνιο-α και γι' αυτούς που έχουν αναλάβει να διαχειριστούν το ελληνικό ζήτημα εδώ και στο εξωτερικό, όμως γλυκανάλατες καμπάνιες σαν αυτή του ''Keep walking'' ή η επανάλειψη του γνωστού motto περί της ''κοιτίδας της δημοκρατίας'' κλπ δεν νομίζω ότι προσφέρουν κάτι ουσιαστικό στην προσπάθεια να δούμε ''το φως στην άκρη του τούνελ'' που θα λέγε και ο πατέρας του ΓΑΠ.
Το άρθρο:

''Δεν με άγγιξε το «we are all Greeks». Δεν φούσκωσε το στήθος μου από τον αναιμικό ακτιβισμό της συμπόνιας. Για να πω την αλήθεια στην αρχή το είχα δει με κάποια συμπάθεια. Μπαίνοντας όμως στην διαδικτυακή σελίδα αυτό άλλαξε. Ένας αχταρμάς από  συρτάκι, κουκουλοφόρους, αρχαίο πνεύμα αθάνατο, Μελίνα, «δωσίλογους», η γλυκανάλατη κοινοτοπία του keep walking, μια χαζοχαρούμενη δήλωση της Αντυ Μακ Ντάουελ, παραληρήματα του λαϊκοδεξιού Nigel Farage και άλλα παρόμοια.
Όσο κι αν προσπάθησαν να το φουσκώσουν τα κανάλια δεν ήταν, με εξαίρεση ίσως τα 1000 άτομα του Τροκαντερό, παρά μικρές παρεϊστικες  συγκεντρώσεις μερικών ατόμων, Ελλήνων κυρίως της διασποράς. Καλά έκαναν, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα.
Το θέμα είναι ότι δεν ωφελούν πλέον οι μύθοι και ό,τι τους συντηρεί. Το «φταίνε οι άλλοι» κι όχι η τύφλα μας, ο ηλίθιος χωρισμός της υφηλίου σε φιλέλληνες και ανθέλληνες, το τεράστιο χρέος της ανθρωπότητας στην «κοιτίδα της δημοκρατίας και του πολιτισμού», τα συρτάκια και οι λεβεντοζορμπάδες, η συμψηφιστική λογιστική για τα θύματα και τις θηριωδίες του πολέμου και άλλα παρόμοια.
Ακόμη κι αν γινόταν, δεν θα ήθελα να γίνουμε «μόδα της συμπόνιας». Η πραγματικότητα είναι οτι αιτία της τραγωδίας μας είναι κυρίως οι επιλογές μας, ότι οι ξένοι σήμερα δεν μας έχουν σε καμία εκτίμηση και ότι η όποια λύση θα είναι πρώτα και κύρια αποτέλεσμα των δικών μας κυρίως επιλογών και πάλι. Αν δεν τα καταφέρουμε πιο πιθανό είναι να ξεχαστούμε, παρά να μας σώσουν στρατιές φιλελλήνων.
Ας εγκαταλείψουμε οριστικά τις αυταπάτες''.