Σαν σήμερα συμπληρώνονται 31 χρόνια από τη φοβερή τραγωδία του γηπέδου Καραισκάκη - μία τραγωδία που ίσως θα πρέπει να μας κάνει να επαναπροσδιορίσουμε τι είναι σημαντικό στη ζωή και τι απλώς για να διασκεδάζουμε (βλ. ποδόσφαιρο).
Πριν από 31 χρόνια, στις 8 Φεβρουαρίου του 1981, ο χρόνος σταμάτησε για 21 παιδιά στα σκαλιά της Θύρας 7 στο γήπεδο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Η ημέρα αυτή έμελλε να γίνει η πιο «μαύρη» στην ιστορία, όχι μόνο του Ολυμπιακού, αλλά και ολόκληρου του ελληνικού αθλητισμού.
Κανείς δεν έχει να θυμάται από την συγκεκριμένη ημερομηνία το επιβλητικό 6-0 με το οποίο η πειραιώτικη ομάδα επιβλήθηκε της ΑΕΚ, αλλά μονάχα τους 21 αδικοχαμένους φιλάθλους, οι οποίοι θέλησαν να τρέξουν προς του ποδοσφαιριστές της αγαπημένης τους ομάδας, αποθεώνοντάς τους, για τις ανεπανάληπτες στιγμές που τους είχαν χαρίσει.
Η μοίρα ωστόσο έπαιξε ένα σκληρό παιχνίδι στα θύματα της τραγωδίας της Θύρας 7. Μια κλειστή πόρτα και το γλίστρημα ενός οπαδού των ερυθρολεύκων ήταν αρκετά για να γραφτεί η πιο μελανή σελίδα του ελληνικού ποδοσφαίρου και όχι μόνο.
Το μεσημέρι εκείνης της Κυριακής, το παιχνίδι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ στο Στάδιο Καραϊσκάκη τελειώνει και οι 35.450 φίλαθλοι των ερυθρολεύκων πανηγυρίζουν τη συντριπτική νίκη επί της ΑΕΚ με σκορ 6-0. Συνθήματα θριάμβου ηχούν σε όλο το στάδιο και οι θεατές από τη Θύρα 7 τρέχουν για να φτάσουν στη Θύρα 1 και να αποθεώσουν τους παίκτες του Ολυμπιακού.
Δύο λεπτά πριν τις 17:00, η μέρα γιορτής για τον Ολυμπιακό μετατρέπεται στη χειρότερη ποδοσφαιρική τραγωδία στην ιστορία της Ελλάδας. Την ώρα που οι φίλαθλοι της Θύρας 7 κατεβαίνουν τα σκαλιά, ένας από αυτούς γλιστράει σε ένα μαξιλαράκι και κυλάει στα σκαλιά φτάνοντας μπροστά στην πόρτα. Αυτή η πόρτα, κλειστή για μερικούς και μισόκλειστη για άλλους, εμπόδισε την αποσυμφόρηση. Οι θεατές πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο καθώς κατεβαίνουν και επικρατεί συνωστισμός και ασφυξία.
Οι αστυνομικοί ξεριζώνουν την πόρτα, αλλά για 19 νεαρούς ο χρόνος έχει σταματήσει εκεί. Αργότερα χάνει τη μάχη με τη ζωή ακόμα ένας φίλαθλος στο «Τζάνειο» νοσοκομείο του Πειραιά, όπου μεταφέρονται οι κρίσιμα τραυματισμένοι.
Έξι μήνες αργότερα ο κατάλογος με τους νεκρούς μεγαλώνει, αφού ένας οπαδός δεν καταφέρνει να ξυπνήσει από το κώμα στο οποίο έπεσε...
* (Πηγή: http://www.newsbeast.gr/)
Πριν από 31 χρόνια, στις 8 Φεβρουαρίου του 1981, ο χρόνος σταμάτησε για 21 παιδιά στα σκαλιά της Θύρας 7 στο γήπεδο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Η ημέρα αυτή έμελλε να γίνει η πιο «μαύρη» στην ιστορία, όχι μόνο του Ολυμπιακού, αλλά και ολόκληρου του ελληνικού αθλητισμού.
Κανείς δεν έχει να θυμάται από την συγκεκριμένη ημερομηνία το επιβλητικό 6-0 με το οποίο η πειραιώτικη ομάδα επιβλήθηκε της ΑΕΚ, αλλά μονάχα τους 21 αδικοχαμένους φιλάθλους, οι οποίοι θέλησαν να τρέξουν προς του ποδοσφαιριστές της αγαπημένης τους ομάδας, αποθεώνοντάς τους, για τις ανεπανάληπτες στιγμές που τους είχαν χαρίσει.
Η μοίρα ωστόσο έπαιξε ένα σκληρό παιχνίδι στα θύματα της τραγωδίας της Θύρας 7. Μια κλειστή πόρτα και το γλίστρημα ενός οπαδού των ερυθρολεύκων ήταν αρκετά για να γραφτεί η πιο μελανή σελίδα του ελληνικού ποδοσφαίρου και όχι μόνο.
Το μεσημέρι εκείνης της Κυριακής, το παιχνίδι ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ στο Στάδιο Καραϊσκάκη τελειώνει και οι 35.450 φίλαθλοι των ερυθρολεύκων πανηγυρίζουν τη συντριπτική νίκη επί της ΑΕΚ με σκορ 6-0. Συνθήματα θριάμβου ηχούν σε όλο το στάδιο και οι θεατές από τη Θύρα 7 τρέχουν για να φτάσουν στη Θύρα 1 και να αποθεώσουν τους παίκτες του Ολυμπιακού.
Δύο λεπτά πριν τις 17:00, η μέρα γιορτής για τον Ολυμπιακό μετατρέπεται στη χειρότερη ποδοσφαιρική τραγωδία στην ιστορία της Ελλάδας. Την ώρα που οι φίλαθλοι της Θύρας 7 κατεβαίνουν τα σκαλιά, ένας από αυτούς γλιστράει σε ένα μαξιλαράκι και κυλάει στα σκαλιά φτάνοντας μπροστά στην πόρτα. Αυτή η πόρτα, κλειστή για μερικούς και μισόκλειστη για άλλους, εμπόδισε την αποσυμφόρηση. Οι θεατές πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο καθώς κατεβαίνουν και επικρατεί συνωστισμός και ασφυξία.
Οι αστυνομικοί ξεριζώνουν την πόρτα, αλλά για 19 νεαρούς ο χρόνος έχει σταματήσει εκεί. Αργότερα χάνει τη μάχη με τη ζωή ακόμα ένας φίλαθλος στο «Τζάνειο» νοσοκομείο του Πειραιά, όπου μεταφέρονται οι κρίσιμα τραυματισμένοι.
Έξι μήνες αργότερα ο κατάλογος με τους νεκρούς μεγαλώνει, αφού ένας οπαδός δεν καταφέρνει να ξυπνήσει από το κώμα στο οποίο έπεσε...
* (Πηγή: http://www.newsbeast.gr/)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου