Το βράδυ της περασμένης Δευτέρας ήταν ένα από τα κλασικά ζεστά Αθηναικά βράδια αυτού του Ιούλη. Ψιλοαποχαυνωμένος από τη ζέστη ξάπλωσα στον καναπέ κι άνοιξα την TV. Απογοητεύτηκα κάνοντας zapping (ίσως πρέπει ν' αρχίσω επειγόντως μαθήματα τουρκικής γλώσσας) και κατέληξα στην ΕΤ1 ελπίζοντας έστω σε κάποιο ντοκυμαντέρ. Κι όμως...Ένα μικρό διαμαντάκι, ένα road movie του 2001, του κύπριου σκηνοθέτη Χρήστου Γεωργίου με κράτησε ξύπνιο για μιάμισυ ώρα (και πιστέψτε με στην κατάσταση που ήμουν αυτό ήταν κατόρθωμα...). Το story:
Η τουρκική εισβολή θα αλλάξει βίαια τη ζωή ενός μικρού Κύπριου που ζει σε ένα παραθαλάσσιο χωριό. Στην Κύπρο του σήμερα, είκοσι έξι χρόνια μετά την εισβολή, ο μικρός Λουκάς έχει πια μεγαλώσει και εργάζεται στο ξυλουργείο του θείου του. Η Φοίβη είναι ένα κορίτσι που παίζει ποδοσφαιράκι με στρατιώτες, κάνει λαθρεμπόριο και γυρίζει τα μπαρ της Παλιάς Λευκωσίας. Για αυτή τα σύνορα είναι απλά μια ευκαιρία να βγάλει χρήματα. Ο Λουκάς θα πληρώσει τη Φοίβη για να τον περάσει στην Κατεχόμενη Κύπρο, με σκοπό να φτάσει στο χωριό του. Στην πορεία ο θα γίνει συνεργάτης της Φοίβης και θα μπλεχτεί στα διάφορα «κόλπα» του επαγγέλματος. Στην πορεία του ταξιδιού αναπτύσσεται ανάμεσά τους μια ρομαντική σχέση που θα τους κάνει να επανεξετάσουν τη σχέση τους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι πρόκειται για την πρώτη ελληνική ταινία που κατέκτησε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μεγάλου Μήκους για Πρωτοεμφανιζόμενο Σκηνοθέτη στο καταξιωμένο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Μόντρεαλ. Εξαιρετικοί οι 2 πρωταγωνιστές Άκης Σακελλαρίου και Μυρτώ Αλικάκη. Τη συστήνω ανεπιφύλακτα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου