Ανώριμοι, ανυποψίαστοι, προχωράμε προς το οδυνηρό τέλος της Ελλάδας που γνωρίσαμε

Από χθες όλη η Ελλάδα ζει στον αστερισμό της γροθιάς κάποιου Κασιδιάρη.

-Η Ελλάδα των καρκινοπαθών που συνωστίζονται στερούμενοι από το κράτος κάθε ίχνους αξιοπρέπειας για να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα για τη ζωή τους φάρμακα.
-Η Ελλάδα των 1.000.000+ ανέργων.
-Η Ελλάδα των 2.000 αυτοκτονιών.
-Η Ελλάδα της αυτοδικίας.
-Η Ελλάδα που βρίσκεται μία ανάσα από το δραματικό τέλος της Ευρωπαικής της πορείας - τουλάχιστον αυτής που γνωρίσαμε τα τελευταία 20-25 χρόνια.

Αυτή η Ελλάδα, ανυποψίαστη, ανώριμη, ζώντας πραγματικά σε μια δική της πραγματικότητα - αποκομμένη θαρρείς από αυτά που συμβαίνουν γύρω της, προχωράει προς το οδυνηρό τέλος μιας ολόκληρης εποχής. Χωρίς αντανακλαστικά, σα να είναι ναρκωμένη εστιάζει στα ασήμαντα και χάνει τα επείγοντα - τα σημαντικά.
Είμαι βέβαιος πως όποιο κι εάν είναι το αποτέλεσμα της 17ης Ιουνίου, είτε εκλεγούν οι μεν είτε οι δε, η πορεία δεν πρόκειται ν΄αλλάξει. Η Ελλάδα που γνωρίσαμε, στις 18 Ιούνη δεν θα υπάρχει πια. Η μετάβαση στη νέα πραγματικότητα θα έχει πολύ πόνο, πολλή δυστυχία. Κυρίως όμως θα έχει ένα βασανιστικό ''αν''. Τι θα γινότανε,

-αν εξαρχής είχαμε δει τα πράγματα διαφορετικά,
-αν καταλαβαίναμε ότι θα έπρεπε να είχαμε αντιδράσει,
-αν δεχόμασταν ότι η αρρωστημένη πραγματικότητα που χτίσαμε, η πραγματικότητα της πλαστής ευμάρειας, του 'ωχαδερφισμού', της διαφθοράς, του βολέματος, έπρεπε ν' αλλάξει,
-αν δεχόμασταν εντέλει ότι αυτή η Ελλάδα που δομήσαμε δεκαετίες τώρα έπρεπε ν΄αλλάξει ριζικά.

Μας φταίει το Μνημόνιο, οι ξένοι, η Ευρώπη. Μήπως όμως αυτά δεν είναι η βασική αιτία της καταστροφής; Μήπως πρέπει να σηκώσουμε το βλέμμα και να δούμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη;

Νομίζω, ότι η πορεία είναι πλέον μη αναστρέψιμη. Είμαστε μπροστά στο οδυνηρό τέλος μιας ολόκληρης εποχής, Χρειάζεται πλέον να οπλιστούμε με κουράγιο, ν' ανακαλύψουμε δυνάμεις που δεν φανταζόμαστε καν ότι έχουμε για να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις των επόμενων μηνών.

Διατηρώ μόνο μια αισιοδοξία - ότι αυτό που θα ακολουθήσει και θα είναι τραγικά δύσκολο για όλους μας θα είναι η αφετηρία ενός νέου - απαραίτητου για την πατρίδα μας αλλά και τον καθένα από εμάς, ξεκινήματος.